Heling van traumatische geboorte; een ervaringsverhaal met inzichten

Heling van traumatische geboorte
Heling van traumatische geboorte | Foto door @kimrekveldfotografie | Op deze foto ben ik niet zelf maar andere ouders en kindje staan erop

Heling vanuit het perspectief van de baby | Innerlijk weten 

Wat als vroeggeboren volwassenen hun natuurlijke bewegingen opnieuw kunnen ontdekken via lichaamsgeheugen, terwijl ze onnatuurlijke bewegingen loslaten? Zou dit innerlijke genezing van binnenin en zelfontwikkeling bevorderen?


Een fascinerend vraagstuk dat meer belangstelling verdient

Kan een volwassene die te vroeggeboren is, zichzelf persoonlijk ontwikkelen om zijn of haar heelheid te bevorderen en vervolgens aanwezig zijn op de NICU om vanuit zijn of haar heling van de innerlijke premature baby de heelheid van de kwetsbare baby’s te stimuleren?


Inzicht in eigen geboorte-ervaringen en kennis op de NICU: een boeiende combinatie?

Geef stem aan te vroeg geboren baby

Geef te vroeg geboren baby een stem
Geef te vroeg geboren baby een stem

Een baby in de couveuse is op zichzelf aangewezen. Regelmatig maar altijd onverwachts, komen er handen die de huid aanraken. De ene keer om te verschonen, de andere keer om een slangetje aan te sluiten. Harde geluiden van piepjes komen continue en plotseling binnen. 

De baby wordt overweldigd door alles wat er gebeurt. Wat voor een impact heeft dit alles op latere leeftijd?

 

Kunnen zorgprofessionals op de NICU leren van een volwassene die te vroeg geboren is om het verblijf in de couveuse te verbeteren?

Slangetjes in de keel beïnvloedt de uiting

Slangetjes in de keel
Slangetjes in de keel

Hoe voelen slangetjes in de keel?

Ik lag daar in mijn glazen huisje, met slangetjes in mijn keel voor beademing en continue melk naar mijn maag. Deze slangetjes werden opeens mijn lichaam ingebracht. Ongevraagd kwamen handen binnen in mijn glazen huisje, zonder dat ik wist wat ze gingen doen. Kon ik de handen vertrouwen die mij aanraakten. Was de aanraking liefdevol of pijnlijk.

 

Waarom waren er opeens onbekende handen die mijn glazen huisje en mijn lichaam binnendrongen? Ik uitte nee, maar de handen gingen doelbewust en met dwang door met het slangetje in mij duwen. Wat ik ook deed, ik kon er niks tegen doen. Overweldigd door alles wat binnenkwam, voelde ik me machteloos en hulpeloos. Gelijktijdig moest ik in volledige overgave aan het slangetje die erin werd gedaan. Deze medische handeling ondergaan en doorstaan: elke keer opnieuw.

 

Alles wat er rondom mij gebeurde kreeg ik mee. Geluiden van buitenaf kwamen heel hard binnen. Terwijl ik mij in het glazen huisje verstaanbaar naar buiten probeerde te maken. Ik huilde, maar door de beademingsslangetjes maakte ik geen geluid en hoorde niemand mij. Ik kon laten weten hoe het met mij ging, alleen niemand kwam naar mij toe. Ik voelde dat niemand mij hoorde en niemand mij begreep. Maar waarom hoorde en begreep niemand mij? Daardoor begreep ik mezelf niet. Elk slangetje had een functie om mij te helpen overleven. Ook was er een slangetje die continue melk gaf. Zonder te vragen of ik honger had of vol zat. Ik kon nauwelijks volheid of honger ervaren, laat staan dit uiten. De volheid of leegheid van mijn maag bleef mij onbekend. Mijn buikgevoel is nu nog steeds dof, tot het moment dat ik eet.

 

Wat is de impact op jou als je slangetjes aangeboden krijgt vanuit snelle handelingen waarbij mensen aandringen? Laat je jezelf nu horen maar hoort en begrijpt niemand jou? Voelt jouw buikgevoel dof aan?

 

Wat gebeurde er bij jou als baby die te vroeg op de wereld kwam? Lag jij ook in zo’n glazen huisje waarin er opeens slangetjes werden ingebracht in jouw lichaam? Deze slangetjes gaven je beademing en melk, gelijktijdig remden deze slangetjes jouw stem. Op welke manier kun jij je nu met deze slangetjes uiten, en hoe wordt daar gehoor aan gegeven? Wat voor een invloed hebben de slangetjes in jouw stem laten klinken?