Over mij

Parastou
Parastou Hoseni 2023

In 1999 kwam ik ter wereld na een zwangerschapsduur van bijna 26 weken. Onverwachts werd ik uit mijn moeders buik gehaald met een spoedkeizersnee. Ik kon toen niet bij mijn moeder liggen om bij te komen en haar te leren kennen. Direct werd ik in een glazen huisje gelegd, zonder haar gezien, geroken of gevoeld te hebben. Helemaal op mezelf aangewezen, lag ik daar alleen en voelde mij eenzaam. Pas uren later zag ik haar even vanuit mijn glazen huisjeDaar moest ik drie maanden in verblijven.

 

Ineens op de wereld. Zonder te weten wat er gebeurd was en wat er ging komen. Niemand vertelde het mij. Ik moest alles over me heen laten komen. Kon er niks tegen doen. Dit zorgde voor veel angst en onveiligheid. Ik voelde mij er nog niet klaar voor en ik was er nog niet klaar voor, nog onaf, maar ik moest er klaar voor zijn. Ik ben er klaar voor, vechten voor wat ging komen om te kunnen leven

 

Ik leerde mijn premature babytijd voornamelijk begrijpen tijdens mijn opleiding anthroposophical art therapy. Toen ik bewust mijn waakzaamheid bij beoordelingen ging beleven, voelde ik mij gehaast en ervaarde veel druk vanuit mezelf om te moeten presteren. Maar waar kwam deze waakzaamheid en druk vandaan? Ik had altijd een voorgevoel dat terugging naar mijn couveusetijd. Onwetend en nieuwsgierig ben ik door deze symptomen op zoek gegaan naar het verstaan van mijn vroeggeboorte.

Bij de couveusetijd stroomt een bron vol innerlijk weten 
waarvan de uitingen een gids is naar dit innerlijk verstaan 
~ Parastou Hoseni

 

 Lees hier over

‘Kunnen zorgprofessionals op de NICU leren van een volwassene die te vroeg geboren is om het verblijf in de couveuse te verbeteren?’

Geef stem aan te vroeg geboren baby